21 oktober - De finale van 2010

De laatste Westfield race van het jaar
De zwarte Westfield racer stond te glimmen, terwijl ik mijn pak aantrok en me afvroeg hoe koud het zo wel niet moest zijn als ik zonder voorruit over het rechte stuk zou knallen met dik 200km/h.

Zondagochtend ca. 9 uur is het als ik op Zandvoort ben om de laatste twee wedstrijden van de Westfield Cup 2010 te gaan rijden. Het is rond het vriespunt en het voelt gewoon ijzig aan als ik instap en de baan oprij voor de vrije training. Het asfalt is verraderlijk glad hier en daar en er ligt op sommige plekken een half bevroren stukje wat het lastig maakt. Toch zit ik heel snel in mijn ritme en ga steeds harder. In deze omstandigheden speelt ervaring mee en worden verschillen tussen auto's kleiner. Het voelt goed en als ik uitstap blijk ik de tweede tijd achter Jan Lammers te hebben. Niet slecht en dat belooft heel wat. De kwalificatie is een deceptie. De baan is veel warmer en de auto reageert daar niet goed op. Veel overstuur en ik rij slechts een tiende seconde harder dan op de gladde baan vanochtend. Een 12e tijd is dus slechts mijn deel. Balen en werk aan de winkel, maar niet alleen bij mij ging het minder. Om mij heen op de plaatsen 11 t/m 14 vind ik meer mannen die normaal in de top 6 te vinden zijn. Vreemd eigenlijk.

Maar dan de race. Ik heb er zin en ben op een vreemde manier ontspannen, terwijl ik meestal toch de adrenaline voel stijgen naarmate de wedstrijd dichterbij komt. Wellicht komt dat ook doordat er een heerlijk zonnetje doorbreekt en ik dus vandaag niet tot mijn onderbroek doorweekt ga worden in dit open raceding. Arno doet na ons overleg wat aanpassingen qua demping en vering aan de auto en dit zorgt voor een veel beter weggedrag zo zal in de race blijken. Had ik deze afstelling maar in de kwalificatie gehad…..

Mijn start is goed en ik win al een plek. Ik zit in een snel groepje en we slaan met een man of vier een gat achter ons, maar verliezen wat terrein op de groep voor ons omdat we erg in gevecht zijn. Ik word ingehaald, pak de plek terug, val aan en moet meteen achteruit kijken waar de rest zit. Superspannend en het gaat heel fair. Ik moet zeggen dat ik eigenlijk geen enkel risico neem, want ik heb geen zin in schade in de laatste race. Daardoor zet ik twee acties niet helemaal door en haal er niet het uiterste uit. Het wordt nog spannend als iemand ongeveer al zijn olie verliest en dit over de hele baan op de ideale lijn verspreid. Mijn auto glijdt steeds alle kanten op, maar ik ben natuurlijk niet de enige die er last van heeft. Door behoudend te rijden hou ik deze plek veilig vast en eindig als achtste. Laat de andere klassen de baan maar schoonrijden, dan ga ik in de tweede race wel weer inhalen.

Dan later die middag de tweede race, wederom relaxed en ik ben er helemaal klaar voor. Dit gaat hem worden. Een paar posities pakken en het seizoen gewoon afsluiten met een beker. Moet kunnen!

Het licht is rood…….wachten…..toeren maken…..licht uit en gas erop!!!!! Weer pak ik er eentje voor de eerste bocht en we knallen de bochten door. Bij het opkomen van het rechte eind verlies ik wat snelheid omdat de auto wat wegbreekt. Gebruikmakend van mijn slipstream word ik ingehaald en ben weer op mijn uitgangspositie. Ik zet meteen druk en weet hem binnen een ronde weer terug te pakken en lig weer 7e. Ik heb wat afstand verloren op de kopgroep, maar rij dit nu snel dicht, terwijl ik een gat trek ten opzichte van mijn achtervolger.

Ik ben veel sneller dan de twee mannen voor mij, maar daar aangekomen voel ik dat mijn rempedaal zachter begint te worden. Inmiddels zitten we in ronde vijf (van de 11 rondes). Ik zet druk op de auto's voor mij en probeer er tussen te komen, maar de vertraging wordt steeds slechter en slechter. Mijn pedaal begint nu helemaal weg te zakken en na iedere bocht zit ik met mijn linkervoet tijdens het accelereren mijn rempedaal op te pompen, in de hoop dat hij bij de volgende bocht toch weer wil remmen. Ik kan desondanks de twee auto's voor me goed bijhouden, maar een uitremactie kan ik niet doen zonder een enorm risico te nemen, dus besluit ik geen gekke dingen te doen. Inmiddels komt Daniël Sandifort naar mij toe en ziet aan mijn continue flitsende remlicht dat ik een probleem heb, wat hem natuurlijk extra motiveert.

De laatste twee ronden gaan in en ik denk dat ik nog ongeveer 20% remkracht heb, waardoor ik echt tijd begin te verliezen. In de laatste ronde komt Daniël verdacht dichtbij en als we voor het laatst op de Kumho bocht afkomen om het rechte eind op te knallen, trap ik door mijn rem en schiet meters door. Ik weet de auto op de baan te houden en sta meteen op het gas, maar Daniël zit al aan de binnenkant naast me en zij aan zij accelereren we door Bos Uit de het rechte stuk op.

Ik knijp Daniël wat af waardoor hij net geen ideale lijn weet te nemen en zo kan ik hem op de finishlijn met 0,04 sec. voorblijven en mijn 7e plek toch vasthouden.

Mijn rempedaal ligt onderin en als ik het gebouw voor de technische keuring stapvoets binnenrij, remt hij helemaal niet en rij ik een brandblusser om waardoor hij toch stopt. Pfff zou ik bijna na de race nog schade rijden zeg… Dat het erger kan blijkt wel als ik zie dat een van de rijders in de uitloopronde zijn complete afgebroken versnellingspook in zijn hand heeft.

7e van de 33 is niet verkeerd, maar er had wederom veel meer ingezeten. Dit is toch wel een beetje het verhaal zoals het hele seizoen is gegaan voor mij helaas. De snelheid was goed, maar het resultaat viel tegen en ik heb niet zoveel bekers binnengehaald als zeker had gekund helaas.

Uiteindelijk ben ik in het kampioenschap als 7e geëindigd (300 punten) van het gemiddeld 35 auto's grote startveld. In totaal waren er 50 auto's ingeschreven voor het kampioenschap, maar ze hebben niet allemaal alle wedstrijden gereden. Mijn teamgenoten Roger Kool en Christoff Corten hebben het seizoen helaas niet kunnen afmaken en zijn daardoor in het klassement gezakt naar respectievelijk plek 15 voor Christoff en 22 voor Roger. Jammer, want de pretaties lieten zijn dat zij ook voorin hoorden.

Het was dus een enerverend jaar en ik ben weer een ervaring rijker. Het was leuk met de jongens van SAAS GP en ze hebben erg hun best gedaan, dus de samenwerking was zeker geslaagd. De Westfield rijdt spectaculair en het was een flinke strijd in deze cup. Nu weer een hele winter goed nadenken over wat ik in seizoen 2011 ga doen.

Racegroeten,

Ben