Test MaX5

MaX5: Puur
De MaX5 is een open auto, gebaseerd op het eerste type Mazda MX-5. We hebben het dus over een lage auto die 960 kilo inclusief rijder moet wegen en over 120pk en achterwielaandrijving beschikt.

Geen combinatie die de straatstenen uit de grond trekt, maar wel veel grip, leuke rijeigenschappen en een echt racegevoel. Deze auto is bedoeld voor een klasse in het DNRT. Dit betekent dat een oudere MX-5 met een racekit wordt omgebouwd en je dus gemiddeld voor ergens tussen de 8.000 en 9.000 euro een low budget, maar hele echte race auto hebt.

Het is wat lastig instappen in de lage MaX5, maar dat kan natuurlijk in geen enkele race auto echt soepel gaan. Als ik mij er in gewurmd heb zit ik meteen goed. Ruimte zat (ondanks mijn 1.89m), lekker laag en toch wel apart omdat je in een cabrio zit.

Als je de startknop indrukt komt hij met een zware brom tot leven en als je de pitstraat uitrijdt en gas geeft gaat hij er kwiek vandoor. Ik rij in Zolder (B) op de baan tussen BMW's 325 (E30's) en dat geeft een verhouding in snelheid. Deze BMW's voor mij hebben meer vermogen en lopen dus weg, maar al bij de eerste bocht blijkt hoe laat je met de Mazda kan remmen en ik rem het gat compleet dicht. Bij de chicane waar je vol in vier komt aanzetten rem ik zoveel later dat ik niet alleen een BMW voorbij schiet, maar gecombineerd met de strakke wegligging ook meteen een gat sla! Keer op keer bijten de remmen zonder ook maar een beetje fading te bespeuren. En dit terwijl Zolder bekend staat als een remmenvreter. Ook de bochtensnelheid ligt hoog en daardoor ben je veel sneller dan de BMW's. Je moet alleen plannen wanneer je ze wilt inhalen. Je hebt namelijk een aanloopje nodig, remt ze voorbij en neemt meer snelheid mee de bocht uit, waardoor ze het op vermogen niet meer goed maken. Ik zit weliswaar "buiten", maar de bescherming is goed en ik voel alleen wat wind langs mijn linkerarm gaan. Niet de benauwdheid van een dichte auto dus, maar zelfs in de regen zal je niet uitstappen als een verzopen kat.

De onbekrachtigde stuurinrichting laat je precies voelen wat de voorwielen doen. Zelden een auto gereden die zo goed communiceert. Ondanks dat er geen dak op zit is de carrosserie zeer stijf. Zelfs als ik vrij hard een kerbstone neem blijft alles strak. Geen gekraak, geen gestuiter. Gewoon zonder drama een wieltje optillen en strak aan het asfalt plakken in de richting waar je heen wilt. Pure fun.

Doordat deze MaX5 niet enorm veel vermogen heeft, kun je relatief vroeg op het gas zonder dat deze ineens wegbreekt. Handig, want het motto is: "snelheid hebben is snelheid houden". En ook als hij wel begint weg te breken, dan voel je dat goed en kan je het rustig opvangen. Heel vergevingsgezind dus, maar wel een auto waar je alleen hard mee gaat door heel netjes te rijden. Geen gegooi en gesmijt, maar heel nette lijnen rijden en je snelheid meenemen. Perfect om echt goed te leren sturen dus. Je voelt het meteen als je iets fout doet, want je verliest snelheid. Maar als je wat probeert is hij niet zo listig dat je meteen ergens in een vangrail hangt als je jezelf toch hebt overschat.

In zowel de USA als in Engeland zijn de raceklassen met de MX-5 zeer populair met spannend close racing. Ik vind dat niet gek na in deze auto gestuurd te hebben. Het motorgeluid en de lage zit laten het veel harder lijken en reken maar dat het spannend is als je met een aantal gelijkwaardige auto's vol op een bocht komt afstormen. Als je ziet wat voor leuke auto dit is, ben ik ineens heel nieuwsgierig wat een bommetje het zou zijn op basis van het nieuwe model met wat meer pk's!

Om de auto in een woord te beschrijven houd ik het op "puur". Alles is echt aan deze auto, het gevoel, feedback, het buiten zitten. Wil je voor weinig geld het echte racegevoel, betrouwbare techniek en veel fun, dan zou ik toch eens serieus deze raceklasse overwegen. De volle tribunes en TV uitzendingen moet je er maar bij denken.