Test Porsche 911

Porsche: Imposant maar aardig
Deze 911 is niet meer een van de nieuwste, maar helemaal voorzien van racetechniek en met ca. 300pk bepaald geen slappe was. Het dashboard is herkenbaar Porsche en als je je tussen de kooiconstructie door naarbinnen hebt gewurmd, valt als eerste op hoe krap het binnen is. Ik zit muurvast en heb alles onder handbereik. Ik kan bij wijze van spreken het rechterraampje opendraaien zonder uit mijn stoel te komen.

Nadeel is wel dat ik met mijn hoofd praktisch tegen de rolkooi aan zit en het vizier van mijn helm moet schroeven om mijn hoofd te kunnen draaien.

Ik ben nooit een Porsche fan geweest en vraag mij af hoe het zal rijden met achterwielaandrijving en al het gewicht achterin. Als ik de motor start ben ik blij verrast door het rouwe raspende geluid van de boxermotor achter mij. Als ik een beetje met het gas speel brult hij het uit. Zoals het een echte racekoppeling betreft valt er niet normaal weg te rijden. Schokkend en spinnend ga ik de baan op, maar ik voel mij eigenlijk meteen thuis in de 911.

Als ik tempo maak, blijken de superbrede achterbanden zoveel grip te hebben dat de auto eigenlijk onderstuurd is. Binnen een rondje ga ik meteen serieus hard en het is niet normaal zo snel als de teller de 200 km/h passeert over het rechte eind. Al snel merk je hoe goed de auto luistert naar de commando's van je rechtervoet en begin je de auto met het gas te sturen. Insturen en steeds meer gas, totdat je de grip langzaam voelt verbreken en in plaats dat de auto hard wegbreekt, glijdt deze heel langzaam opzij. Terwijl het erg hard gaat lijkt alles in slow motion te gaan en je hebt alle tijd om de achterkant rustig op te vangen en weer vol op de volgende bocht af te gaan. Echt top zoals dit rijdt. Makkelijk te beheersen, dikke power en bruut geluid. Ik had het niet gedacht, maar vanaf het moment dat ik met deze witte 911 heb gereden ben ik Porsche fan. Laat staan hoe een nieuwe moet rijden................wie heeft er een om hem te proberen?