Test Radical SR3

Radical: het woord radicaal betekent 'Drastisch' 'Extreem'
En beter kan je deze supersnelle racer niet omschrijven. Ik ben op uitnodiging van SAAS GP in Zolder en sta naar een auto te kijken die bij mij meteen associaties met de bekende Le Mans racers oproept. Laag, breed, open en flinke spoilers.
Deze Radical SR3 legt ca. 500kg in de schaal, maar ook een pakweg 260pk sterke 1.500cc Hayabusa motor die 10.500rpm maakt en heeft vooral veel racetechniek. Schakelflippers, ultrasterke remmen, volledig instelbaar onderstel, laag zwaartepunt en enorm veel downforce, wat hem tot schrikbarende rondetijden in staat stelt zoals 1.41 min. op Zandvoort, 2.01 op de Nürburgring en 2.25 op Spa!

Dit is mijn eerste kennismaking met een downforce auto en heb dus geen idee wat de limiet zal zijn. Ik kruip erin, wordt ingesnoerd en de motor komt met een brul tot leven. Ik lig onderuit als in een Formule 1 auto en deze is voorzien van zowel schakelflippers als een sequentiële pook. Wegrijden is niet erg simpel met een uit/aan koppeling en de eerste rondjes tast ik voorzichtig af.

Ik ben eerst niet heel erg onder de indruk van de wegligging en de schakelbak gaat lastig. Ik vind het leuk rijden, maar is dat het nu? Maar dan blijkt dat ik gewoon veel te langzaam rij. De schakelbak is weerbarstig omdat ik hem tijdens de gewenningsrondjes niet helemaal doortrek, ik rem te vroeg uit voorzichtigheid en bouw daardoor helemaal geen downforce op. Maar ja, ik rij volgens het referentiekader dat ik heb met dikke auto's en dat blijkt dus gewoon van geen kant te kloppen.

In de tweede sessie ga ik dat dus anders doen. Ik begin hem meteen naar zijn rode gebied door te trekken en de versnellingen gaan als boter als ik het flippertje naar me toe trekken. Remmen doseer ik niet meer, maar ram er vol op en dat gaat super, terwijl ik de bak met harde klappen hoor terugschakelen. Ik neem mijzelf voor gewoon 50 meter te laat te remmen en toch in te sturen. En dat werkt! De auto bijt zich vast in de bocht en gaat als op rails praktisch haaks de bocht om. Wat een wegligging zeg! Het is net of er iemand aan mijn hoofd trekt. Dit zijn gewoon echte G-krachten. Om een indruk te geven, de Ferrari 458 Italia kan een maximale dwarsversnelling aan van 1.35G. Deze Radical schijnt zelfs 3G aan te kunnen. Hoe bedoel je extreem?

En hoe harder je hem aanpakt, hoe meer je doortrekt, hoe later je remt en hoe eerder je op het gas gaat, hoe beter loopt hij. Zelfs als hij gaat oversturen is hij simpel te corrigeren en kan je hem vol driftend op de volgende bocht afsturen. Ik rij op een natte baan, maar heb deze bochten nog nooit zo hard genomen met slicks op een droge baan! Hij gilt het rechte eind op en met korte tikjes op de paddles ga ik naar zijn zes. Voor de eerste bocht extreem laat en kort remmen, 3x terugschakelen en vol op het gas terwijl ik instuur. Ik voel de auto naar beneden drukken en hou volgas terwijl ik naar vier ga en mijn helm zwaar wordt. Ik heb nu mijn ritme gevonden en ondanks dat ik een ruime marge hou (je zal hem toch kapot rijden…) blijf ik een 700pk Viper voor. Het gebrul is verslavend, de klappen uit de versnellingsbak waanzinnig en de wegligging en krachten die op je komen laten de adrenaline maximaal pompen. Als ik nog breder glimlach knapt mijn helm denk ik.

Als ik uitstap weet ik het zeker. Dit is het meest extreme, meest waanzinnige waar ik mee heb gereden en hoe bruut moet de auto zijn die dit kan overtreffen? Radicaal is volgens mij een understatement!