Test Toyota Cup Yaris

Toyota Yaris: Gillende keukenmeid of bommetje op wielen?
Toen de Toyota Yaris Cup van start ging, werden de Yarissen destijds aangeleverd als standaard model met een 75pk 1,3 liter motortje. Daarnaast werd een racekit bijgeleverd om de wegligging, veiligheidsvoorzieningen en het vermogen te verbeteren. De teams hebben de auto's destijds gestript en van scratch af aan opnieuw opgebouwd.

Het resultaat is een zenuwachtige lichte auto met stijve kooiconstructie, ca. 120pk onder de kap en een Devil uitlaat die het uitschreeuwt van plezier.

Als je de Yaris start loopt hij onrustig en als je met het gas speelt slaat hij snel af, hoog in toeren houden dus. Daarentegen is het een pittig bakkie wat in pakweg 6,5 seconden naar de 100 blert en een top heeft die dik boven de 200 km/h ligt. Dat is nog eens wat anders dan het gemiddelde boodschappenautootje! Deze race Yarissen zijn geweldig leuk om te rijden. Door de korte wielbasis springt de kont snel weg, maar dit kan je ook gebruiken om hem goed in te sturen. De grip is geweldig en de bochtensnelheid en remvertraging fenomenaal. Bij het remmen hang je echt in de gordels!

Het gevoel in de onbekrachtigde besturing is perfect en je weet precies wat deze auto doet. Wel wen je snel aan het voor een race auto beperkte vermogen en boven de 120 km/h is het niet echt spannend meer. Daarentegen rijdt deze klasse daarom erg dicht op elkaar en het is echt spannend om drie breed met 180 km/h op de Tarzan bocht aan te komen! Om snel te zijn moet je heel netjes lijnen rijden en plotseling overstuur op hoge snelheid is door het ontbreken van vermogen moeilijk te corrigeren. Op snelheid een handvol dus. Daar komt bij kijken dat de wegligging geweldig is, maar kom je naast de baan, dan heb je door de hoge bouw een groot probleem. In de drie jaar dat ik met deze auto's heb geracet heb ik er een hoop over hun dak zien gaan en ik heb ook zelf wel eens op z'n kant gelegen.

Een rondje Zandvoort begint met een snelle sprint naar de Tarzan, welke je in de derde versnelling neemt. De wagen schakelt snel en direct en je accellereert snel richting Hugenholz, welke je glijdend neemt, zoekend naar grip van de voorwielen, terwijl je in iedere bocht een achterwiel optilt. Bij het Scheivlak schakel je terug naar vier en de kont breekt naar links weg als je hard remt. Dit is het moment om vol op het gas te gaan en de bocht maximaal te nemen.

Iedere bocht laat de Yaris zich precies sturen en hij is zeldzaam leuk om te rijden. Puur door de bochtensnelheid en het remvermogen kan je veel auto's met veel meer vermogen de baas. Ze komen je op rechte stukken hard voorbij om net zo hard weer te remmen als je met de Yaris weer voorbij komt vliegen. Had deze auto 50 pk meer, dan was het helemaal top. Op de zogenoemde Schoonmoederdagen is zo'n Yaris dus de verrassing van de dag. Niet alleen schrikken de meerijders zich rot, want die verwachten dit niet van zo'n klein lief Yarisje, maar je kan ook nog een hoop auto's die zich sneller "voordoen" met een rotgevoel naar huis sturen omdat ze weer door die zak-Japanner voorbij gereden werden!

Iedere keer dat ik in een Yaris stap rij ik rond met een grote glimlach van plezier en hij verveelt nooit, behalve dan dat je toch vroeg of laat de duw in je rug gaat missen.

Het was een geweldige raceklasse en eeuwig zonde dat het in Nederland is gestopt. Echt een aanrader om lekker mee te gaan rijden in de Zomeravondcompetie of iets dergelijks als je er eentje te pakken kan krijgen. Het gegil van de uitlaat is geen bluf en ik blijf fan van dit bommetje op wielen.